Doradca ds. etyki

Doradca to pracownik urzędu, któremu ufają pozostali pracownicy i zwracają się do niego w sytuacjach etycznie wątpliwych - takich, w których nie wiedzą, jak się zachować. Wątpliwości mogą być różne, np.:

  • Czy przyjąć propozycję firmy prywatnej i poprowadzić szkolenie z tematu, którym zajmuję się na co dzień?
  • Czy wziąć udział w demonstracji, która nie utrudnia funkcjonowania urzędu ale jest organizowana pod egidą partii politycznej? 
  • Czy i jak reagować, gdy jestem przekonany, że polecenie służbowe łamie prawo?
  • Czy mogę przyjąć i zachować upominek od delegacji zagranicznej, która odwiedza mój urząd?

Najważniejszym zadaniem doradcy jest służyć radą - ostateczną decyzję podejmuje jednak sam zainteresowany.

Doradca to także „prawa ręka” kierownika urzędu w upowszechnianiu zasad służby cywilnej i zasad etyki korpusu służby cywilnej. Ułatwia on pracownikom ich poznanie, zrozumienie i stosowanie. Do jego zadań może należeć także np. analiza projektów wewnętrznych aktów prawnych pod kątem ich zgodności z zasadami etyki czy współpraca z koordynatorem realizacji Rządowego Programu Przeciwdziałania Korupcji.

Powołanie doradcy jest przykładem - i dowodem - dbałości kierownika urzędu o kulturę uczciwości swoich pracowników. Dobrą praktyką jest wybór doradcy w tajnych wyborach przez samych pracowników i powołanie go za jego zgodą. Funkcja doradcy wiąże się ze szczególnymi kompetencjami i obowiązkami, dlatego zgoda pracownika na jej pełnienie jest wyjątkowo ważna. Co więcej, doradca etyczny wykonuje swoje zadania w ramach obowiązków służbowych – zatem nie otrzymuje z tego tytułu dodatkowego wynagrodzenia.

Poniżej znajdą Państwo przykłady dobrych praktyk wyboru doradcy ds. etyki w Urzędzie Zamówień Publicznych oraz zespołu doradców w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów:

Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

Urząd Zamówień Publicznych