Tadeusz Woźniak, Wprowadzenie do dyskusji nad zagadnieniem rekrutacji mobilności

Tadeusz Woźniak
Koncepcji mogłoby być wiele, wydaje się jednak, iż dyskusja powinna zmierzać do pewnej standaryzacji procesu rekrutacji.

Sesja "Rekrutacja i mobilność" miała formę panelu przedstawicieli administracji rządowej i samorządowej, związków zawodowych oraz świata nauki. Otworzyła dysputę o usprawnieniu zarządzania w administracji, które pozwoli na łatwiejsze podejmowanie pracy przez urzędników w różnych obszarach służby publicznej.

Jak wynika z zaprezentowanej diagnozy Szefa Służby Cywilnej, prosta droga do przejścia urzędnika z, na przykład, administracji samorządowej a rządowej administracji terenowej jest obecnie zamknięta. Mimo iż pracownik musiał przejść nabór do pracy w administracji samorządowej, to znów zmuszony jest do uczestnictwa w konkursie, choć raz potwierdził już swoje kompetencje oraz posiada stosowne doświadczenie urzędnicze.

Spotkanie służyło zidentyfikowaniu tego typu trudności w przepływach pracowników w ramach całej służby publicznej. Chodzi o to, aby zadać sobie pytanie o skuteczność i efektywność obecnego systemu (a właściwie niepowiązanych ze sobą systemów) pozyskiwania pracowników służby publicznej.

Oczywiście pierwszą kwestią, która pozostaje do ustalenia, jest pytanie, czy istnieje potrzeba, aby uelastycznić te przepływy. W moim osobistym przekonaniu jest to niezbędne działanie. Korzystne nie tylko z punktu widzenia pracowników tych korpusów, ale przede wszystkim służby Państwu Polskiemu. Najlepsi eksperci pośród urzędników powinni w sposób elastyczny móc służyć tam, gdzie jest największa potrzeba ich pracy i mieć możliwość szybkiego przejścia do określonych zadań.

Niezwykle istotne jest również, aby wszyscy urzędnicy na poziomie specjalistycznym zapewniali swoją pracą, rozpoznawalną wśród pracodawców publicznych swoistą „gwarancję jakości”, związaną z kompetencjami osoby wyłonionej w wyniku otwartego i konkurencyjnego naboru.

Powstaje zatem pytanie – jak rozwiązać ten problem w praktyce?

Przypomnijmy: nabór do służby cywilnej opiera się na konstytucyjnej formule równości dostępu i wywiedzionych z niej otwartości i konkurencyjności. Podobne idee przyświecają naborowi w samorządzie terytorialnym. Z kolei w administracji państwowej (w oparciu o ustawę o pracownikach urzędów państwowych) nie obowiązuje jeden ustawowy standard naboru.

Koncepcji zatem mogłoby być wiele, wydaje się jednak, iż dyskusja powinna zmierzać do pewnej standaryzacji procesu rekrutacji, tak aby uzyskać efekt jednolitości tego procesu, dający gwarancję utrzymania określonych standardów kwalifikacji urzędników służby publicznej.

Autor tekstu

Tadeusz Woźniak − absolwent studiów podyplomowych z zakresu administracji na UW i w WSAP w Łodzi. Poseł na Sejm RP V, VI, VII i VIII kadencji, członek Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych, wieloletni członek Rady Służby Cywilnej, w latach 1990-2005 wójt i doradca wojewody. Od marca 2016 roku wiceprzewodniczący, a od lipca 2016 r. przewodniczący Rady Służby Publicznej, działającej przy Prezesie Rady Ministrów.