Osoby z niepełnosprawnościami, czyli kto?

W Polsce mieszka około 5 mln osób z różnymi rodzajami niepełnosprawności. Pomimo pozytywnych zmian, jakie zaszły w ostatnich latach w naszym kraju, osoby te wciąż napotykają bariery w dostępie do dóbr i usług. Uniemożliwiają im one pełne uczestnictwo w życiu społecznym, politycznym, gospodarczym i kulturalnym. Oznacza to, że osoby te nie mogą korzystać z dóbr i usług na tych samych zasadach co osoby w pełni sprawne.

Poprawa dostępu osób z niepełnosprawnościami do dóbr i usług publicznych to jeden ze standardów postępowania, które określa Konwencja Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych. Polska zobowiązała się wdrożyć te standardy we wrześniu 2012 roku.

Głównym celem Konwencji jest:

  • zapewnić osobom z niepełnosprawnościami możliwość równego korzystania z praw człowieka;
  • zagwarantować ich pełen udział w życiu społecznym.

Konwencja wprowadziła nowe podejście w myśleniu o niepełnosprawności. Wcześniej dominował model medyczny, który skupiał się na rehabilitacji, terapii i diagnozie. W rozumieniu Konwencji niepełnosprawność wynika z interakcji pomiędzy osobami z dysfunkcjami a barierami wynikającymi z postaw ludzkich czy też sposobu zaprojektowania otoczenia.

W myśleniu o osobach z niepełnosprawnościami wciąż dominuje kryterium obniżonej sprawności, a nie barier, które ludzie ci napotykają na drodze do swobodnego funkcjonowania w społeczeństwie. Dzieje się tak nie tylko dlatego, że nie dostosowaliśmy jeszcze przestrzeni publicznej, w tym urzędów, do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Prawdziwą barierą jest często także to, że jako społeczeństwo, w tym urzędnicy, nie jesteśmy w pełni świadomi różnych rodzajów niepełnosprawności.

logotypy